Strona główna Ludzie Claudio Ranieri: Trener, który pisał historię futbolu.

Claudio Ranieri: Trener, który pisał historię futbolu.

by Oska

Claudio Ranieri, urodzony 20 października 1951 roku w Rzymie, to legendarny włoski trener piłkarski i były zawodnik, który na styczeń 2026 roku ma 74 lata. Jego nazwisko jest synonimem niezwykłej zdolności do odmieniania losów drużyn, a jego największym triumfem jest historyczne mistrzostwo Premier League zdobyte z Leicester City w 2016 roku, przy kursie 5000:1. Jest żonaty z dr Rosanną, z którą od lat dzieli życie, a para wychowała córkę, Claudię, która poślubiła znanego włoskiego aktora Alessandro Roję. Ranieri, głęboko związany z AS Roma, wielokrotnie wracał do ukochanego klubu, dzieląc się swoim bogatym doświadczeniem i pasją do futbolu.

Spis treści

Jego droga, od skromnych początków na rzymskich boiskach po zdobycie najbardziej prestiżowych trofeów, stanowi fascynującą opowieść o determinacji, strategicznym geniuszu i niezłomnym duchu, który pozwolił mu odnieść sukcesy na najwyższym światowym poziomie. Jego kariera, naznaczona zarówno spektakularnymi triumfami, jak i trudnymi momentami, budzi powszechny szacunek i podziw.

Najważniejsze fakty:

  • Wiek: Na styczeń 2026 roku 74 lata.
  • Żona/Mąż: Dr Rosanna.
  • Dzieci: Córka Claudia.
  • Zawód: Trener piłkarski, były piłkarz.
  • Główne osiągnięcie: Mistrzostwo Premier League z Leicester City (2016).

Podstawowe informacje o Claudio Ranierim

Dane osobowe i pochodzenie

Claudio Ranieri, urodzony 20 października 1951 roku w Rzymie, w dzielnicy San Saba, od zawsze nosił w sobie ducha Wiecznego Miasta. Ta lokalizacja, blisko historycznego stadionu Circus Maximus, z pewnością wpłynęła na jego wczesne fascynacje piłkarskie. Na styczeń 2026 roku, Claudio Ranieri ma ukończone 74 lata. Jego pełne imię i nazwisko to Claudio Ranieri. Jego zasługi dla włoskiego sportu i kultury zostały docenione poprzez nadanie mu prestiżowego tytułu Ufficiale OMRI (Order Zasługi Republiki Włoskiej), co podkreśla jego znaczenie wykraczające poza boiska piłkarskie.

Tożsamość kibica i wczesne cechy charakteru

Przez całe życie Claudio Ranieri jest zagorzałym kibicem AS Roma, co znalazło odzwierciedlenie w jego karierze trenerskiej, do której trzykrotnie powracał. Co ciekawe, jego wczesne usposobienie, opisywane przez przyjaciół jako ciche i powściągliwe, było w kontraście do stereotypowego włoskiego temperamentu, co stanowiło swego rodzaju predykcję jego późniejszej adaptacji do pracy w angielskim środowisku piłkarskim.

Życie prywatne Claudio Ranieriego

Rodzina i relacja małżeńska

Claudio Ranieri jest żonaty z dr Rosanną, z którą tworzy stabilny i wspierający związek, stanowiący solidny fundament dla jego intensywnej i wymagającej kariery trenerskiej. Długoletnie małżeństwo jest dla niego źródłem siły i spokoju.

Potomstwo

Owocem miłości Claudio i Rosanny jest córka Claudia, która poślubiła znanego włoskiego aktora Alessandro Roję, wnosząc do rodziny również wątki ze świata kultury i sztuki.

Wartości osobiste i wiara

Głęboka wiara katolicka jest ważnym elementem tożsamości Claudio Ranieriego. Codzienna modlitwa i otwarta postawa wobec swojej duchowości kształtują jego postrzeganie świata i podejście do życia, dodając mu wewnętrznej siły.

Priorytety życiowe

W maju 2016 roku, w kulminacyjnym momencie przygotowań do historycznego sezonu z Leicester City, Ranieri podjął decyzję, która wzbudziła powszechny szacunek. Zamiast oglądać kluczowy mecz Chelsea z Tottenhamem, poleciał do Rzymu, aby spędzić czas ze swoją 96-letnią matką. Ten gest doskonale ilustruje jego głębokie więzi rodzinne i ludzkie wartości, które zawsze stawiał na pierwszym miejscu.

Kariera zawodnicza Claudio Ranieriego

Początki w AS Roma

Kariera zawodnicza Claudio Ranieriego rozpoczęła się w ukochanym klubie AS Roma w 1973 roku. Jako obrońca, nie zdołał jednak przebić się do pierwszej drużyny, co stanowiło pierwsze wyzwanie w jego piłkarskiej drodze, zmuszając go do poszukiwania nowych ścieżek rozwoju.

Okres w Catanzaro

Najwięcej czasu na boisku jako zawodnik spędził Ranieri w barwach Catanzaro, grając tam w latach 1974–1982. W tym okresie stał się kluczowym ogniwem defensywy, rozgrywając imponujące 226 meczów ligowych. To właśnie w Catanzaro zdobył cenne doświadczenie i ugruntował swoją pozycję jako solidny i niezawodny obrońca.

Specjalista od awansów

Jako piłkarz, Claudio Ranieri zasłynął jako specjalista od awansów do wyższych lig. Brał udział w czterech udanych kampaniach promocyjnych, z czego dwie wywalczył z Catanzaro, a po jednej z Catanią i Palermo. Ta umiejętność wprowadzania zespołów na wyższy poziom rozgrywkowy stanowiła zapowiedź jego przyszłych trenerskich sukcesów.

Kariera trenerska Claudio Ranieriego – Włochy i Hiszpania

Początki trenerskie w Vigor Lamezia

Karierę trenerską Claudio Ranieri rozpoczął w amatorskim zespole Vigor Lamezia w latach 1986–1987. Zrezygnował z tej funkcji, gdy odmówił narzuconym mu przez agenta powiązanego z prezesem zawodnikom, co świadczy o jego niezłomnych zasadach i dążeniu do zachowania autonomii w pracy szkoleniowej.

Przełom w Cagliari

Przełomem w karierze Ranieriego była praca w Cagliari, którą objął w latach 1988–1991. Tam dokonał imponującego wyczynu, wprowadzając zespół rok po roku z Serie C1 do Serie A. Ten spektakularny awans potwierdził jego talent do budowania i rozwijania drużyn, a także umiejętność osiągania celów, którą wykazywał już jako zawodnik. Jego praca z Cagliari calcio była kluczowa dla rozwoju jego trenerskiej kariery.

Wpływ na Napoli

W 1991 roku Claudio Ranieri objął stery w SSC Napoli. Pod jego wodzą drużyna zajęła 4. miejsce w Serie A. Kluczowym momentem jego pracy w tym klubie było wprowadzenie Gianfranco Zolii do pierwszego składu jako następcy Diego Maradony, co ukazuje jego umiejętność dostrzegania i rozwijania talentów.

Sukcesy z Fiorentiną

Prowadząc Fiorentinę w latach 1993–1997, Ranieri odniósł znaczące sukcesy. Najpierw wygrał Serie B, a następnie w 1996 roku zdobył Puchar Włoch i Superpuchar Włoch. Te trofea umocniły jego pozycję jako jednego z czołowych włoskich trenerów. Warto zaznaczyć, że w tym okresie, w 1996 roku, Fiorentina z Gabriel Batistutą i Rui Costą w składzie, zdobyła Superpuchar Włoch pod jego wodzą.

Pierwszy etap w Valencii

Podczas swojego pierwszego pobytu w Valencii (1997–1999) Claudio Ranieri również odnosił sukcesy. Zdobył Puchar Króla oraz Puchar Intertoto, budując fundamenty pod późniejsze osiągnięcia klubu. W tym okresie promował również młode talenty, takie jak Gaizka Mendieta i Claudio López, co potwierdza jego umiejętność rozwoju zawodników.

Krótki pobyt w Atlético Madryt

W 1999 roku Ranieri zaliczył krótki i trudny epizod w Atlético Madryt. Zrezygnował z funkcji trenera w obliczu problemów finansowych klubu i widma spadku z ligi, co stanowiło jedno z mniej udanych doświadczeń w jego bogatej karierze trenerskiej. Był trenerem Atlético Madryt w trudnym okresie.

Kariera trenerska Claudio Ranieriego – Anglia

Prowadzenie Chelsea

W latach 2000–2004 Claudio Ranieri prowadził londyńską Chelsea. Mimo początkowej bariery językowej, systematycznie poprawiał wyniki punktowe zespołu, budując silną drużynę. Jego praca w Londynie była kluczowym etapem w jego karierze, gdzie miał okazję pracować z wieloma utalentowanymi zawodnikami.

Wprowadzanie talentów do Chelsea

Podczas swojej pracy w Chelsea, Ranieri odegrał kluczową rolę w rozwoju takich legend jak Frank Lampard czy John Terry, którzy później stali się ikonami klubu. To właśnie on zidentyfikował i rekomendował transfery takich graczy jak Didier Drogba, Petr Čech i Arjen Robben do Chelsea, co świadczy o jego doskonałym oku do talentów. Dziś jest powszechnie uznawany za szkoleniowca, który miał ogromny wpływ na rozwój tych piłkarzy.

Przydomek „The Tinkerman”

W Anglii Ranieri zyskał przydomek „The Tinkerman” (Majsterkowicz) z powodu częstych rotacji składem i zmian taktycznych. Choć początkowo mogło to budzić kontrowersje, z czasem stało się symbolem jego elastyczności i umiejętności dostosowywania strategii do potrzeb zespołu. Jego praca jako trenera londyńskiej Chelsea była okresem intensywnych zmian i rozwoju.

Osiągnięcia z Chelsea

Ostatecznie, mimo pewnych trudności, Claudio Ranieri doprowadził Chelsea do wicemistrzostwa Anglii i półfinału Ligi Mistrzów w 2004 roku. Te osiągnięcia potwierdziły jego klasę jako trenera i przygotowały grunt pod dalsze sukcesy w Anglii.

Historyczny sukces z Leicester City

W lipcu 2015 roku Claudio Ranieri objął Leicester City, zespół, który był powszechnie skazywany na pożarcie. W sezonie 2015–16 dokonał „największego szoku w historii sportu”, zdobywając mistrzostwo Premier League przy kursie bukmacherskim 5000:1. Ten triumf przeszedł do historii piłki nożnej jako jedno z najbardziej nieprawdopodobnych osiągnięć nowożytnego sportu. Jego sukces z Leicester City jest często przywoływany jako dowód na jego niezwykłe zdolności trenerskie i umiejętność motywowania drużyny do przekraczania własnych granic.

Nagrody za sukces z Leicester

Za swój historyczny sukces z Leicester City, Claudio Ranieri został uhonorowany tytułem Najlepszego Trenera Świata FIFA 2016 oraz nagrodą Enzo Bearzota dla najlepszego włoskiego menedżera roku. W 2016 roku otrzymał również prestiżową nagrodę LMA Manager of the Year oraz tytuł Premier League Manager of the Season, co oficjalnie potwierdziło jego status najlepszego trenera na świecie w tamtym okresie. Został odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej w klasie Wielkiego Oficera (Grande Ufficiale OMRI) w 2016 roku.

Zakończenie pracy w Leicester City

Przygoda Ranieriego z Leicester City zakończyła się zwolnieniem w lutym 2017 roku po serii słabych wyników. Ta decyzja wywołała ogromne poruszenie i smutek w świecie futbolu, pokazując, jak bardzo kibice i eksperci doceniali jego pracę i osiągnięcia w tym klubie.

Dalsza kariera i powroty Claudio Ranieriego

Nieudana przygoda z reprezentacją Grecji

W 2014 roku Claudio Ranieri zaliczył nieudaną przygodę z reprezentacją Grecji, skąd został zwolniony po kompromitującej porażce 0:1 z Wyspami Owczymi. Był to jeden z mniej udanych epizodów w jego bogatej trenerskiej ścieżce.

Zarządzanie klubami europejskimi

W późniejszych latach Ranieri zarządzał wieloma klubami w Europie, w tym Nantes we Francji, Fulham w Anglii, a także Sampdorią i Watfordem we Włoszech. Przez lata pracy w różnych krajach zyskał opinię trenera potrafiącego błyskawicznie gasić pożary w klubach pogrążonych w kryzysie, co potwierdza jego wszechstronność i doświadczenie.

Ponowny sukces z Cagliari

W czerwcu 2023 roku Claudio Ranieri ponownie stał się bohaterem Cagliari, wprowadzając ten klub do Serie A po dramatycznych barażach i zwycięstwie nad Bari (1:2). Ten sukces po raz kolejny udowodnił jego talent do pracy z zespołami i umiejętność osiągania celów.

Powrót do AS Roma i emerytura

Choć Claudio Ranieri ogłosił przejście na emeryturę po odejściu z Cagliari, w listopadzie 2024 roku powrócił do pracy, by po raz trzeci ratować AS Roma. Jego powrót z emerytury w 2024 roku był szeroko komentowany jako akt lojalności wobec ukochanego klubu AS Roma. Mimo wielu ofert z całego świata, zawsze podkreślał, że Roma jest jego domem i miejscem, któremu nie potrafi odmówić pomocy.

Rola starszego doradcy w AS Roma

Obecnie, od 2025 roku, Claudio Ranieri pełni funkcję starszego doradcy (senior advisor) w zarządzie AS Roma, wykorzystując swoje ogromne doświadczenie w strukturach klubu. To nowa rola, która pozwala mu nadal być blisko futbolu i wpływać na rozwój ukochanego zespołu.

Nagrody i odznaczenia Claudio Ranieriego

Odznaczenie Orderem Zasługi Republiki Włoskiej

Claudio Ranieri został odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej w klasie Wielkiego Oficera (Grande Ufficiale OMRI) w 2016 roku, co jest wyrazem uznania dla jego zasług dla kraju.

Nagrody trenerskie w Anglii

W 2016 roku, za swoje osiągnięcia, otrzymał prestiżową nagrodę LMA Manager of the Year oraz tytuł Premier League Manager of the Season. Te wyróżnienia podkreślają jego dominację w angielskiej piłce nożnej w tamtym okresie.

Tytuł Najlepszego Trenera Świata FIFA

Jest laureatem nagrody „The Best FIFA Men’s Coach” za rok 2016, co oficjalnie potwierdziło jego status najlepszego trenera na świecie w tamtym okresie. To zwieńczenie jego niezwykłej kariery trenerskiej.

Filantropia i osobowość Claudio Ranieriego

Działalność charytatywna

We wrześniu 2004 roku Claudio Ranieri wydał książkę pt. „Proud Man Walking”, w której opisał swój ostatni rok pracy w Chelsea. Cały dochód ze sprzedaży tej publikacji przekazał na rzecz szpitala dziecięcego Great Ormond Street Hospital w Londynie, co świadczy o jego zaangażowaniu w działalność charytatywną.

Postawa po zwolnieniu z Chelsea

Claudio Ranieri jest znany z niezwykłej klasy i dżentelmeńskiego podejścia. Po zwolnieniu z Chelsea w 2004 roku, mimo publicznego upokorzenia przez nowe władze, zachował godność, co zyskało mu szacunek w świecie futbolu.

Ciekawostki z życia i kariery Claudio Ranieriego

Płynność taktyczna w Cagliari

Podczas pracy w Cagliari w latach 80. jego zespół słynął z niezwykłej płynności taktycznej, potrafiąc zmieniać formację kilkukrotnie w trakcie jednego meczu. Ta elastyczność była zapowiedzią jego późniejszego przydomku „The Tinkerman”.

Identyfikacja talentów dla Chelsea

To Claudio Ranieri zidentyfikował i rekomendował transfery takich graczy jak Didier Drogba, Petr Čech i Arjen Robben do Chelsea. Jego umiejętność dostrzegania talentów była kluczowa dla budowania potęgi tego klubu.

Nietypowe wykształcenie pierwszego trenera

Jego nauka gry w piłkę odbywała się pod okiem trenera Roberta Cerullo, który posiadał nietypowe dla sportu kwalifikacje zawodowe: CPA (biegły księgowy) oraz MBA. To nietypowe połączenie mogło wpłynąć na jego analityczne podejście do gry.

Wypożyczenie do Siracusa

W trakcie pobytu w Romie, Claudio Ranieri został na miesiąc wypożyczony do klubu Siracusa, co było krótkim, ale istotnym etapem jego młodzieńczej kariery piłkarskiej.

Siła ataku w Fiorentinie

W 1996 roku, prowadząc Fiorentinę, zdobył Superpuchar Włoch, opierając siłę ataku na takich gwiazdach jak Gabriel Batistuta i Rui Costa, co świadczy o jego zdolności do zarządzania wybitnymi zawodnikami.

Promowanie młodych talentów w Valencii

W Valencii promował młode talenty, m.in. Gaizkę Mendietę i Claudio Lópeza, co potwierdza jego zaangażowanie w rozwój zawodników od najmłodszych lat.

Informacje o wnukach

Claudio Ranieri jest dziadkiem dwojga wnucząt – wnuka Orlando oraz wnuczki Dorotei, co pokazuje jego rolę w życiu rodzinnym.

Miejscowość zamieszkania

Mieszka w miejscowości Formello pod Rzymem, niedaleko legendarnego bramkarza Dino Zoffa, co świadczy o jego bliskości z włoskim środowiskiem piłkarskim i jego korzeniami.

Uznanie sukcesu z Leicester City

Jego sukces z Leicester City jest uznawany za jedno z najbardziej nieprawdopodobnych osiągnięć w historii nowożytnego sportu, co podkreśla skalę jego triumfu.

Lojalność wobec AS Roma

Mimo wielu ofert z całego świata, zawsze podkreślał, że Roma jest jego domem i miejscem, któremu nie potrafi odmówić pomocy, co pokazuje jego głęboką więź z klubem.

Opinia jako „strażaka”

Przez lata pracy w różnych krajach zyskał opinię trenera potrafiącego błyskawicznie gasić pożary w klubach pogrążonych w kryzysie, co potwierdza jego umiejętność radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

Prowadzenie zespołów w najsilniejszych ligach

Jest jednym z niewielu trenerów, którzy prowadzili zespoły w czterech z pięciu najsilniejszych lig europejskich (Włochy, Hiszpania, Anglia, Francja), co świadczy o jego wszechstronności i globalnym zasięgu kariery.

Powód powrotu z emerytury

Jego powrót z emerytury w 2024 roku był szeroko komentowany jako akt lojalności wobec ukochanego klubu AS Roma, co jeszcze raz podkreśla jego niezwykłą więź z tym zespołem.

Kariera trenerska Claudio Ranieriego – chronologicznie

  • Vigor Lamezia (1986–1987)
  • Cagliari (1988–1991)
  • Napoli (1991–1993)
  • Fiorentina (1993–1997)
  • Valencia (1997–1999)
  • Atlético Madryt (1999–2000)
  • Chelsea (2000–2004)
  • Valencia (2004–2005)
  • Parma (2007)
  • Juventus (2007–2009)
  • Roma (2009–2011)
  • Inter Mediolan (2011–2012)
  • Monaco (2012–2014)
  • Reprezentacja Grecji (2014)
  • Nantes (2017–2017)
  • Fulham (2018–2019)
  • Sampdoria (2019–2021)
  • Watford (2021–2022)
  • Cagliari (2022–2023)
  • AS Roma (2024 – powrót)

Nagrody i wyróżnienia Claudio Ranieriego

Rok Nagroda/Wyróżnienie Klub/Kontekst
1996 Puchar Włoch Fiorentina
1996 Superpuchar Włoch Fiorentina
1998 Puchar Króla Valencia
1998 Puchar Intertoto Valencia
2004 Wicemistrzostwo Anglii Chelsea
2004 Półfinał Ligi Mistrzów Chelsea
2016 Mistrzostwo Premier League Leicester City
2016 Najlepszy Trener Świata FIFA Indywidualnie
2016 Nagroda Enzo Bearzota Najlepszy włoski menedżer roku
2016 LMA Manager of the Year Indywidualnie
2016 Premier League Manager of the Season Indywidualnie
2016 Ufficiale OMRI (Order Zasługi Republiki Włoskiej) Odznaczenie państwowe
2023 Awans do Serie A Cagliari

Warto wiedzieć: Claudio Ranieri jest jednym z niewielu trenerów, którzy prowadzili zespoły w czterech z pięciu najsilniejszych lig europejskich (Włochy, Hiszpania, Anglia, Francja).

Claudio Ranieri to postać, której kariera jest świadectwem niezłomności, adaptacji i głębokiej miłości do futbolu, a jego sukcesy, zwłaszcza te z Leicester City, na zawsze zapisały się w historii sportu. Jego historia pokazuje, że niezależnie od przeciwności, pasja i determinacja mogą prowadzić do niezwykłych osiągnięć. Jako legendarny trener, Ranieri pozostaje inspiracją dla wielu, dowodząc, że prawdziwa pasja i ciężka praca zawsze przynoszą owoce.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Dlaczego Claudio Ranieri opuścił Romę?

Ranieri opuścił Romę po tym, jak klub nie zdołał zakwalifikować się do Ligi Mistrzów. Jego druga kadencja w klubie była naznaczona rozczarowującymi wynikami w lidze.

Kto trenował Leicester City?

Claudio Ranieri trenował Leicester City. Prowadził ich do historycznego zwycięstwa w Premier League w sezonie 2015/2016.

Co Claudio Ranieri wygrał w Chelsea?

W Chelsea Claudio Ranieri nie zdobył żadnego trofeum. Pracował tam w latach 2000-2004, a jego największym osiągnięciem było dotarcie do finału Pucharu Anglii.

Jakie są osiągnięcia Claudio Ranieriego?

Największym osiągnięciem Claudio Ranieriego jest zdobycie mistrzostwa Anglii z Leicester City w sezonie 2015/2016. Wygrał również Puchar Króla z Valencią oraz Puchar Ligi Francuskiej z Monaco.

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Claudio_Ranieri