Renoir: Pierre-Auguste, ojciec Jeana, i Moulin de la Galette

0

Pierre-Auguste Renoir, urodzony 25 lutego 1841 roku w Limoges, to jeden z najwybitniejszych francuskich malarzy i kluczowa postać ruchu impresjonistycznego. Znany jako celebrans piękna i kobiecej zmysłowości, artysta zmarł 3 grudnia 1919 roku w Cagnes-sur-Mer. Jego życie, naznaczone skromnym pochodzeniem i późniejszymi zmaganiami zdrowotnymi, było ściśle związane z rodziną – poślubił Aline Charigot, z którą miał dwóch synów, w tym słynnego reżysera filmowego Jeana Renoira. Twórczość Renoira, kontynuująca tradycję malarską od Rubensa po Watteau, zyskała międzynarodowe uznanie, a jego dzieła, takie jak „Bal du moulin de la Galette” czy „Śniadanie wioślarzy”, stanowią kamienie milowe w historii malarstwa.

Pierre-Auguste Renoir na [maj 2024] ma 183 lata. Zmarł 3 grudnia 1919 roku w wieku 78 lat. Jego żoną była Aline Victorine Charigot. Doczekał się dwóch synów: Pierre’a i Jeana Renoira. Najważniejszym osiągnięciem Pierre’a-Auguste’a Renoira jest jego kluczowa rola w rozwoju impresjonizmu i stworzenie dzieł o ponadczasowym pięknie.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: (Na dzień śmierci) 78 lat
• Żona/Mąż: Aline Victorine Charigot
• Dzieci: Pierre Renoir, Jean Renoir
• Zawód: Malarz
• Główne osiągnięcie: Kluczowa postać impresjonizmu, twórca ikonicznych dzieł.

Pierre-Auguste Renoir – Podstawowe informacje

Pierre-Auguste Renoir urodził się 25 lutego 1841 roku w Limoges, we Francji. Jego ojciec, Léonard Renoir, był krawcem, co odzwierciedlało skromne pochodzenie rodziny. Renoir zmarł 3 grudnia 1919 roku w wieku 78 lat w Cagnes-sur-Mer. Jest on uznawany za jednego z najwybitniejszych francuskich malarzy, który odegrał kluczową rolę w rozwoju stylu impresjonistycznego. Artysta słynął z zamiłowania do ukazywania piękna i kobiecej zmysłowości, kontynuując jednocześnie bogatą tradycję malarską sięgającą czasów Rubensa i Watteau.

Rodzina i życie prywatne Pierre’a-Auguste’a Renoira

W 1844 roku, w poszukiwaniu lepszych perspektyw, rodzina artysty przeniosła się do Paryża. Zamieszkanie w pobliżu Luwru miało niebagatelny wpływ na kształtowanie się artystycznych zainteresowań młodego Pierre’a-Auguste’a. W 1890 roku artysta poślubił Aline Victorine Charigot, młodszą o dwadzieścia lat szwaczkę, która wcześniej była jego modelką i pojawia się m.in. na słynnym obrazie „Śniadanie wioślarzy”.

Owocem tego związku było dwóch synów. Najstarszy, Pierre Renoir, urodził się w 1885 roku i został cenionym aktorem teatralnym i filmowym. Drugi syn, Jean Renoir, urodzony w 1894 roku, zdobył międzynarodowe uznanie jako wybitny reżyser filmowy. Wcześniej, w latach 60. XIX wieku, zanim Renoir poznał Aline, jego partnerką i ulubioną muzą była Lise Tréhot, która stała się inspiracją dla wielu jego wczesnych dzieł, w tym „Lise z parasolką”.

Rodzina Pierre-Auguste’a Renoira

• Aline Victorine Charigot – żona (od 1890 roku), była modelką.
• Pierre Renoir – syn (ur. 1885, zm. 1952), aktor teatralny i filmowy.
• Jean Renoir – syn (ur. 1894, zm. 1979), wybitny twórca filmowy.
• Lise Tréhot – kochanka i modelka w latach 60. XIX wieku.

Kariera artystyczna Pierre’a-Auguste’a Renoira

Trudna sytuacja materialna rodziny zmusiła młodego Renoira do przerwania nauki w wieku 13 lat. Rozpoczął terminowanie w fabryce porcelany, gdzie zdobywał doświadczenie w malowaniu dekoracji na naczyniach. To właśnie tam rozwinął swoją biegłość manualną. Zanim rozpoczął formalne studia artystyczne, zarabiał na życie malując zasłony dla misjonarzy oraz dekorując wachlarze, co świadczy o jego wszechstronności rzemieślniczej. W 1862 roku Renoir podjął studia w École des Beaux-Arts w Paryżu pod kierunkiem Charlesa Gleyre’a. Tam nawiązał znajomość z innymi przyszłymi kluczowymi postaciami impresjonizmu: Alfredem Sisleyem, Frédéric’iem Bazille’em i Claude’em Monetem.

Pierwszy znaczący sukces artystyczny przyszedł w 1868 roku wraz z obrazem „Lise z parasolką”. Uznanie publiczności przychodziło stopniowo, częściowo z powodu burzliwych wydarzeń politycznych, takich jak wojna francusko-pruska. Renoir był jednym z organizatorów Pierwszej Wystawy Impresjonistów w 1874 roku, gdzie zaprezentował swoje prace. Po wizycie we Włoszech w 1881 roku i zetknięciu się z dziełami Rafaela i Tycjana, Renoir poczuł potrzebę zmiany stylu. Rozpoczął okres bardziej klasyczny, charakteryzujący się gładszą fakturą i stonowaną kolorystyką, trwający od 1883 do 1888 roku. Mimo postępującego paraliżu w późnych latach życia, Renoir nigdy nie porzucił swojej pasji twórczej, angażując się również w rzeźbę.

Kluczowe etapy kariery artystycznej

• Początki i terminowanie: Malowanie dekoracji na porcelanie w fabryce.
• Praca zarobkowa przed studiami: Malowanie zasłon dla misjonarzy, dekorowanie wachlarzy.
• Edukacja: Studia artystyczne u Charlesa Gleyre’a w Paryżu (od 1862 roku), poznanie Moneta, Sisleya, Bazille’a.
• Pierwszy sukces: Obraz „Lise z parasolką” (1868).
• Impresjonizm: Współorganizacja Pierwszej Wystawy Impresjonistów (1874).
• Zmiana stylu: Okres Ingresa po podróży do Włoch (od 1881 roku).
• Późna twórczość: Rzeźba i malarstwo mimo paraliżu.

Najważniejsze dzieła Pierre’a-Auguste’a Renoira

„Bal du moulin de la Galette” z 1876 roku jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł impresjonistycznych. Obraz ten przedstawia radosną scenę z życia paryskiego, charakteryzującą się migotliwym światłem i barwną paletą, uchwyconą z typową dla impresjonizmu swobodą. Kolejnym monumentalnym dziełem jest „Śniadanie wioślarzy” z lat 1880–1881, które ukazuje grupę przyjaciół artysty podczas odpoczynku nad Sekwaną, łącząc elementy portretu, martwej natury i pejzażu.

W 1892 roku artysta stworzył obraz „Dziewczęta przy pianinie”, który został nabyty przez państwo francuskie. Jest to przykład jego późniejszego, bardziej subtelnego stylu, skupionego na kameralnej atmosferze i portretach dzieci. Ważnym dziełem z okresu poszukiwań klasycznej formy jest „Wielkie kąpiące się” z lat 1884–1887. W tym obrazie Renoir skupił się na rzeźbiarskim ujęciu kobiecego aktu i wyraźnych konturach, odchodząc od swobodnej techniki impresjonistycznej. Dzieła Renoira znajdują się w najważniejszych światowych muzeach, potwierdzając jego trwałe miejsce w historii sztuki.

Wybrane dzieła Pierre’a-Auguste’a Renoira

• „Bal du moulin de la Galette” (1876)
• „Śniadanie wioślarzy” (1880–1881)
• „Wielkie kąpiące się” (1884–1887)
• „Dziewczęta przy pianinie” (1892)

Zdrowie Pierre’a-Auguste’a Renoira

Około 1892 roku Pierre-Auguste Renoir zachorował na postępujące reumatoidalne zapalenie stawów. Choroba ta doprowadziła do deformacji jego rąk i usztywnienia prawego ramienia, co drastycznie ograniczyło jego mobilność. Mimo tych trudności, artysta nie zaprzestał tworzenia. Potrafił chwycić pędzel, choć asystent musiał mu go wkładać w dłoń. W późniejszym okresie życia, aby móc tworzyć większe płótna, korzystał z mechanizmu ruchomych rolek przesuwających płótno, co pozwalało mu kontynuować pracę twórczą.

Warto wiedzieć: Mimo reumatoidalnego zapalenia stawów, które znacząco ograniczyło jego ruchomość, Renoir pozostawał płodnym artystą do końca życia, tworząc dzieła, które do dziś zachwycają.

Kontrowersje i incydenty w życiu Pierre’a-Auguste’a Renoira

W 1871 roku, podczas Komuny Paryskiej, Pierre-Auguste Renoir znalazł się w niebezpieczeństwie. Został wzięty przez komunardów za szpiega, ale uratował go Raoul Rigault, lider Komuny, który rozpoznał w nim człowieka, który niegdyś mu pomógł. W swojej karierze artystycznej Renoir spotykał się również z ostrą krytyką. W 1876 roku jeden z recenzentów brutalnie skrytykował jego akty, porównując sposób malowania kobiecego ciała do nieestetycznych opisów. Pomimo tych trudności, Renoir kontynuował swoją pracę artystyczną, koncentrując się na portretach dzieci i kobiet.

Ciekawostki z życia Pierre’a-Auguste’a Renoira

Jako dziecko, Pierre-Auguste Renoir wykazywał talent muzyczny, a jego nauczycielem był kompozytor Charles Gounod. Jednak trudna sytuacja finansowa zmusiła go do porzucenia muzyki na rzecz rzemiosła artystycznego. 15 stycznia 1882 roku w Palermo, Renoir spotkał się z Richardem Wagnerem i namalował portret kompozytora w zaledwie trzydzieści pięć minut, co świadczy o jego niezwykłej sprawności. Zapytany pod koniec życia, dlaczego wciąż maluje mimo bólu wywołanego artretyzmem, odpowiedział słynnymi słowami: „Ból mija, ale piękno pozostaje”. W 1919 roku, na krótko przed śmiercią, Renoir miał okazję odwiedzić Luwr, aby zobaczyć swoje własne obrazy wiszące obok dzieł dawnych mistrzów, co było dla niego niezwykle poruszającym momentem.

Interesujące fakty z życia Renoira

• Talent muzyczny: Jako dziecko uczył się śpiewu pod okiem Charlesa Gounoda.
• Szybki portret: Namalował portret Richarda Wagnera w zaledwie 35 minut (1882).
• Filozofia życia: „Ból mija, ale piękno pozostaje”.
• Ostatnia wizyta w Luwrze: W 1919 roku podziwiał swoje prace obok dzieł dawnych mistrzów.

Kontekst historyczny

Ważne wydarzenia z życia Pierre’a-Auguste’a Renoira miały miejsce w burzliwych czasach historii Francji. W 1871 roku, podczas Komuny Paryskiej, artysta otarł się o śmierć, co pokazuje, jak wydarzenia polityczne mogły wpływać na życie codzienne twórców. W tym samym roku wojna francusko-pruska zmieniła krajobraz społeczny i artystyczny Francji. W 1874 roku, kiedy Renoir był współorganizatorem Pierwszej Wystawy Impresjonistów, ruch ten zyskiwał na sile, choć spotykał się z krytyką. W 1892 roku, gdy artysta zachorował na artretyzm, malarstwo europejskie przechodziło kolejne transformacje, a impresjonizm umacniał swoją pozycję.

Podsumowanie

Pierre-Auguste Renoir, jeden z filarów impresjonizmu, pozostawił po sobie dziedzictwo nieprzemijającego piękna. Jego twórczość, skupiona na uchwyceniu ulotnych chwil życia, radości i kobiecego wdzięku, do dziś inspiruje i zachwyca. Mimo osobistych zmagań zdrowotnych, artysta nigdy nie przestał tworzyć, a jego dzieła stanowią świadectwo niezwykłej siły ducha i niezachwianej pasji do sztuki. Renoir udowodnił, że piękno może przetrwać nawet najcięższe chwile, pozostawiając trwały ślad w historii malarstwa.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Pierre-Auguste_Renoir