Virgil Abloh: Louis Vuitton, Off-White i rewolucja w modzie

0

Publius Vergilius Maro, powszechnie znany jako Wergiliusz, był jednym z najwybitniejszych poetów rzymskich, który tworzył w I wieku p.n.e. Urodził się 15 października 70 roku p.n.e. i zmarł w wieku 50 lat 21 września 19 roku p.n.e. Jego narodowa epopeja, „Eneida”, stworzona na zlecenie cesarza Augusta, stała się fundamentem rzymskiej tożsamości literackiej i kulturowej, wpływając na kształtowanie się cywilizacji zachodniej.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na wrzesień 19 roku p.n.e. miał 50 lat.
• Żona/Mąż: Brak informacji.
• Dzieci: Brak informacji.
• Zawód: Poeta.
• Główne osiągnięcie: Stworzenie narodowej epopei Rzymu – „Eneidy”.

Podstawowe informacje o Wergiliuszu

Publius Vergilius Maro, którego imię dziś najczęściej kojarzone jest z jego twórczością, przyszedł na świat 15 października 70 roku p.n.e. w skromnej wiosce Andes, położonej niedaleko Mantui w regionie Galii Przedalpejskiej. Mimo że jego prawdziwe imię brzmiało Vergilius, w późniejszych wiekach, już w IV lub V wieku n.e., powszechnie przyjęto pisownię Virgilius. Zmiana ta mogła być wynikiem symbolicznej gry słów, nawiązującej do łacińskiego słowa „uirga”, oznaczającego różdżkę, co z kolei wiązało się z rozwojem średniowiecznych legend przypisujących poecie magiczne zdolności. Wiedza o życiu Wergiliusza, choć fragmentaryczna, opiera się głównie na tzw. „vitae”, czyli żywotach dopisywanych do jego dzieł przez późniejszych komentatorów, takich jak Probus, Donatus i Servius. Szczególnie ceniony jest tekst Donata, uważany za wierne odtworzenie zaginionej biografii autorstwa Swetoniusza, dostarczający kluczowych informacji o jego biografii.

Poeta zakończył swoje życie 21 września 19 roku p.n.e., w wieku zaledwie 50 lat. Jego śmierć nastąpiła w Brundisium, dokąd powrócił po podróży do Grecji. To właśnie podczas tej podróży, podczas zwiedzania miasta w pobliżu Megary, nabawił się gorączki, która okazała się śmiertelna.

Życie prywatne Wergiliusza

Pochodzenie Wergiliusza jest tematem, który budzi pewne dyskusje wśród badaczy. Jego matka nosiła imię Magia Polla, a ojciec, według różnych źródeł, mógł wykonywać zawód garncarza lub pracownika na niskim szczeblu urzędniczym. Niemniej jednak, fakt, że Wergiliusz otrzymał wysokiej klasy edukację, sugeruje, iż jego ojciec był zamożnym właścicielem ziemskim, który mógł zapewnić synowi dogodne warunki do rozwoju intelektualnego. Skupienie na jego twórczości i wpływie na kulturę dominują w przekazach, a szczegółowe informacje o jego życiu rodzinnym, w tym ewentualnym małżeństwie czy posiadaniu dzieci, nie są szeroko dostępne.

Wygląd zewnętrzny i charakter

Opisy wyglądu zewnętrznego Wergiliusza wskazują na mężczyznę o wysokim wzroście i potężnej budowie ciała. Posiadał smagłą cerę i prezentował się z rustykalnym, wiejskim wyglądem. Jego fizyczność była jednak naznaczona słabym zdrowiem, z którym borykał się przez całe życie. W młodości, w czasach szkolnych, Wergiliusz znany był ze swojej niezwykłej nieśmiałości i powściągliwości. Te cechy charakteru sprawiły, że jego koledzy nadali mu przydomek „Parthenias”, co w języku greckim oznaczało „dziewicę” lub osobę o nieskazitelnej czystości, odzwierciedlając jego wstrzemięźliwy charakter.

Kariera i twórczość Wergiliusza

Edukacja Wergiliusza przebiegała w renomowanych ośrodkach ówczesnego świata rzymskiego: Cremonie, Mediolanie, a następnie w samym Rzymie. Początkowo poeta rozważał karierę w dziedzinie retoryki i prawa, dziedzinach prestiżowych i dających perspektywy awansu społecznego. Jednak silne powołanie poetyckie ostatecznie skłoniło go do porzucenia tych planów na rzecz literatury. Ta decyzja okazała się kluczowa dla rozwoju literatury łacińskiej i kształtowania się kultury zachodniej.

Debiut literacki – „Bukoliki”

Pierwszym wielkim dziełem Wergiliusza, które przyniosło mu uznanie, był zbiór sielanek zatytułowany „Bukoliki” (*Eclogues*). Opublikowane około 39–38 roku p.n.e., stanowiły one przełom w literaturze łacińskiej, wprowadzając i doskonaląc gatunek poezji pastoralnej. Wergiliusz mistrzowsko przedstawiał w nich idylliczny świat pasterzy i wiejskich krajobrazów, często z subtelnymi odniesieniami do aktualnych wydarzeń politycznych i społecznych.

Poemat o rolnictwie – „Georgiki”

Kolejnym znaczącym dziełem, powstałym na prośbę Mecenasa, wpływowego doradcy Oktawiana Augusta, były „Georgiki”. W latach 37–29 p.n.e. poeta poświęcił się pisaniu tego obszernego poematu dydaktycznego, którego tematem przewodnim była praca na roli. „Georgiki” to nie tylko podręcznik rolniczy, ale także głęboka refleksja nad cyklem życia, naturą i związkiem człowieka z ziemią. Dzieło to stanowiło wyraz troski o odnowę moralną i gospodarczą Rzymu, promowaną przez Augusta.

Dzieło życia – „Eneida”

Dziełem życia Wergiliusza, któremu poświęcił ostatnie jedenaście lat swojej egzystencji (29–19 p.n.e.), była monumentalna epopeja narodowa Rzymu – „Eneida”. Zlecona przez samego cesarza Augusta, miała ona stanowić literacki fundament dla aspiracji Imperium Rzymskiego, opowiadając o mitycznych początkach państwa i losach Eneasza, legendarnego protoplasty Rzymian. „Eneida” to opowieść o odwadze, przeznaczeniu i trudach budowania cywilizacji, która na zawsze odcisnęła piętno na literaturze światowej.

Ostatnia wola i publikacja pośmiertna

Przed śmiercią, Wergiliusz wyraził życzenie, aby jego niedokończona „Eneida” została spalona. Był to wyraz jego perfekcjonizmu i niezadowolenia ze stanu dzieła. Jednak cesarz August zignorował tę prośbę i polecił opublikować poemat z minimalnymi poprawkami redakcyjnymi. Decyzja ta okazała się kluczowa dla zachowania tego arcydzieła, które po dziś dzień stanowi filar literatury zachodniej.

Kluczowe dzieła Wergiliusza

Dziedzictwo i wpływ Wergiliusza

Już za życia Wergiliusz cieszył się statusem autora klasycznego. Jego twórczość szybko zastąpiła wcześniejsze dzieła, takie jak poezja Enniusza, w programach nauczania rzymskiej młodzieży, stając się podstawowym tekstem w rzymskiej edukacji. Ta pozycja ugruntowała jego pozycję jako kanonu literatury łacińskiej.

Rola w „Boskiej Komedii”

Wpływ Wergiliusza na późniejszą literaturę jest nieoceniony. Dowodem na to jest jego symboliczna rola w „Boskiej Komedii” Dantego Alighieri. W tym XIV-wiecznym arcydziele, Dante uczynił Wergiliusza swoim przewodnikiem po Piekle i Czyśćcu, nazywając go „jedynym mistrzem”. Ta poetycka więź podkreśla głęboki szacunek i uznanie, jakim Wergiliusz cieszył się wśród twórców kolejnych epok.

Wpływ na literaturę angielską i definicja klasyka

Również w literaturze angielskiej Wergiliusz zajmuje wyjątkowe miejsce. Geoffrey Chaucer w swoim dziele „The House of Fame” umieścił go na „wyjątkowym filarze z jasnego, cynowanego żelaza”, co stanowi potężny symbol jego niezachwianej i trwałej pozycji w historii literatury. W XX wieku, wybitny poeta T.S. Eliot, analizując pojęcie „klasyka”, stwierdził, że jakakolwiek definicja tego terminu musi opierać się na twórczości Wergiliusza, uznając go za postać centralną dla cywilizacji zachodniej.

Kontrowersje i legendy związane z Wergiliuszem

Jedna z tradycji związanych z życiem Wergiliusza dotyczy sporu o rodzinny majątek. Po bitwie pod Filippi, rodzina poety miała stracić swoją farmę pod Mantuą na rzecz weteranów wojennych. Wergiliusz, według przekazów, próbował odzyskać utracone dobra poprzez tworzenie petycji poetyckich, co świadczy o jego zaangażowaniu w sprawy rodzinne i wykorzystaniu talentu literackiego do walki o swoje prawa.

Warto wiedzieć: W średniowieczu wokół postaci Wergiliusza narosło mnóstwo legend przypisujących mu nadzwyczajne, magiczne zdolności. Te wierzenia wynikały częściowo z rzekomego proroczego charakteru jego Czwartej Eklogi, która była interpretowana jako zapowiedź nadejścia Chrystusa. Te mityczne opowieści, choć odległe od historycznych faktów, świadczą o niezwykłej aurze, jaką otaczał poetę, i o jego głębokim wpływie na wyobraźnię kolejnych pokoleń.

Ciekawostki o Wergiliuszu

Miejsce pochówku Wergiliusza stanowi ważny punkt pielgrzymek dla miłośników literatury. Jego prochy spoczęły w Neapolu, a na grobowcu wyryto słynne epitafium, które doskonale podsumowuje jego życie i twórczość: „Mantua mnie zrodziła, Kalabrowie zabrali, teraz trzyma mnie Neapol; śpiewałem o pastwiskach, polach i wodzach”. Te słowa podkreślają jego związek z różnymi regionami Italii oraz tematykę jego poezji, od wiejskich pejzaży po wielkie dzieje Rzymu.

Kult grobu Wergiliusza był na tyle silny, że rzymski poeta Siliusz Italikus wykupił teren z jego grobowcem i odwiedzał go z taką czcią, jakby była to prawdziwa świątynia. To niezwykłe oddanie świadczy o ogromnym szacunku, jakim darzono Wergiliusza już w starożytności, i o tym, jak jego dzieła i postać stały się integralną częścią rzymskiej tożsamości kulturowej.

Wergiliusz, jako autor „Eneidy”, nie tylko stworzył arcydzieło literatury, ale także ugruntował fundamenty tożsamości cywilizacji zachodniej, dowodząc, że wielkie dzieła potrafią przetrwać wieki i nadal inspirować.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Virgil